WELKOM OP DE WEBPAGINA VAN DE STICHTING SUPPORT HILLTRIBE CHILDREN ASIA

Op deze webpagina krijgt u informatie over de hilltribes en hilltribe kinderen in met name Thailand, en over de achtergrond en het doel van de Stichting Support Hilltribe Children Asia.

Anbi logo
Overeenkomst
periodieke gift
button
Oprichting
statuten
button
Jaar rekening
button kamer v koophandel
Inschrijving
Kamer v Koophandel

HILLTRIBES

Hilltribes, in goed Nederlands: bergstammen, leven in de bergachtige streken van Noord Thailand, in Myanmar (Birma), Laos en Vietnam. Zij komen oorspronkelijk uit vooral Tibet, midden en zuid China en Myanmar. Elk van de volkeren heeft zijn eigen taal, cultuur, geloof en kledingkenmerken. De belangrijkste stammen zijn de Akha, de Lhisu, de Hmong, de Karen (bekend van de vrouwen met lange nekken), de Lahu en de Mien. In de landen waar ze leven zijn ze minderheden, die vaak niet beschikken over de nationaliteit van het land waar ze wonen en dus ook geen aanspraak kunnen maken op rechten die aan het bezit van nationaliteit verbonden zijn, met name op het gebied van huisvesting, onderwijs en gezondheidszorg. Over het algemeen is hun levensstandaard laag. Werkloosheid, alcoholisme en drugverslaving zijn wijd verbreid.

In de streek waar Myanmar aan Noord-Thailand grenst is de macht van het centrale Birmese regime beperkt en vecht het Shan volk al jaren een verbeten strijd met de regering van het land. Daarnaast vechten drugslords onderling hun oorlogjes uit. Hilltribe mensen zijn vaak de dupe van deze gevechten en velen zijn dan ook de grens overgestoken naar het bergachtige gebied in het Noorden van Thailand. Maar daar aangekomen spreken ze de taal niet of nauwelijks, hebben ze geen recht op een Thaise identiteitskaart, kunnen geen land in bezit krijgen en hebben geen recht op onderwijs en gezondheidszorg. Hun behuizing is vaak primitief: hutten van bamboe en stro, als het meezit wat golfplaat. Als altijd zijn de kinderen de grootste slachtoffers van deze situatie. Veel families zijn niet volledig, een of allebei de ouders zijn slachtoffer van oorlogsgeweld, alcoholisme of drugverslaving of zitten in de gevangenis. Voldoende middelen om deze kinderen menswaardig op te voeden ontbreken. De kinderen worden aan hun lot overgelaten, oudere kinderen trekken naar steden en leven daar op straat. Sommigen komen, als ze geluk hebben, in weeshuizen terecht.